De vreemde zaak van Dr. Jekyll en Mr. Hyde

Meneer Utterson, de advocaat, had een ruw gezicht dat nooit glimlachte.

Mr. Utterson the lawyer had a rough face that never smiled.

Hij was koel en onhandig als hij praatte, en hij liet zijn gevoelens niet zien.

He was cold and awkward when he talked, and he did not show his feelings.

Hij was dun, lang, saai en een beetje vervelend, maar mensen mochten hem toch graag.

He was thin, tall, dull, and a little boring, but people still liked him.

Bij gezellige bijeenkomsten, als hij van wijn genoot, kon je iets heel menselijks in zijn ogen zien.

At friendly meetings, when he enjoyed wine, you could see something very human in his eyes.

Dit gevoel toonde zich nooit in zijn woorden. Het toonde zich op zijn gezicht na het eten, en ook in zijn vriendelijke daden.

This feeling never showed in his words. It showed on his face after dinner, and also in his kind actions.

Hij was heel streng met zichzelf.

He was very strict with himself.

Als hij alleen was, dronk hij gin in plaats van goede wijn, om zichzelf te straffen omdat hij te veel van goede wijn hield.

When he was alone, he drank gin instead of good wine, to punish himself for liking good wine too much.