Kral Arthur ve Yuvarlak Masa Şövalyeleri

Aziz Pavlus Kilisesi'nin önünde, bir taşın içinde bir kılıç beklemektedir ve verdiği söz açıktır: Bu taştan kılıcı çıkaran kişi, İngiltere'nin gerçek kralı olarak doğmuştur. Sör Ector tarafından el altından büyütülen bir çocuk, kılıcı sanki hiçbir şeymiş gibi çekip çıkarır. Bu sessiz mucizeden bir taç, isyancı krallara karşı bir savaş ve ay ışığıyla yıkanmış bir gölden Excalibur'u sunmak için yükselen bir kol doğar. Ardından Yuvarlak Masa'yı dolduran şövalyeler gelir: peşinden kovaladığı garip yaratığın izini süren Pellinore, lanetli kılıcı yıkım getiren zavallı Balin ve dünyanın en büyük şövalyesi diye anılan Lancelot.

Anlatı o eski, törensel ezgisini korur; kadim ve heybetlidir, turnuvaların ve harikaların, öldürülen devlerin ve görkemle kurulan sarayların içinden geçer. Yine de zırhın altında daha yalın bir bilgelik akar. Değer ve yiğitlik, güzel giysilerle gösterilmez, der Balin, gerçek erlik ve doğruluk yüreğin derininde gizlidir. Onur, merhamet ve sevgi defalarca sınanır ve şefkat, kederden hiçbir zaman pek uzak değildir.

Bunca savaşına rağmen bu, öyle bir görkemin bedelini bilen bir hikâyedir. Yeminle ve sevgiyle bağlanmış bir kardeşlik, kendi yıkımını da içinde taşır; önceden bilinen, telaşsız bir yıkım. Kitap hem saltanatın doruğunu hem de onun üzerine uzayan gölgeyi bir arada tutar. Bu adlarla yalnızca parça parça karşılaşmış olan herkes, onları burada bütün olarak bulacak; hepsini biçimlendiren asıl anlatının içinde.