Dracula

Ver weg in Engeland gaat het leven door in brieven en dagboeken. Lucy Westenra schrijft haar vriendin Mina over drie huwelijksaanzoeken op één enkele dag, en over de man die ze heeft gekozen. Dr. Seward, afgewezen, stort zich op de studie van een patiënt die geobsedeerd is door het idee dat het bloed het leven is. Een hevige storm drijft een verlaten schoener aan de grond bij Whitby, met een dode man vastgesnoerd aan het roer en een grote hond die aan land springt en verdwijnt. En Lucy, die goed slaapt en goed eet, wordt met de dag bleker, terwijl twee kleine wondjes in haar hals maar niet willen genezen.

Verteld door middel van dagboeken, brieven, een scheepsjournaal en zelfs het op een fonograaf vastgelegde verdriet, brengt de roman zijn vele stemmen samen tot één en dezelfde, steeds sterker wordende angst. Dan verschijnt Van Helsing ten tonele, een Nederlandse professor, arts en gelovige, die de tekens in Lucy's hals leest en begrijpt wat de wetenschap alleen niet kan verklaren. Nee, helaas, zo is het niet. Dit is nog maar het begin!

Stoker bouwt zijn horror langzaam op, haast ritueel, en laat klinische details en oud bijgeloof tegen elkaar botsen tot beide waarachtig aanvoelen. Hier is een kleine schare gewone, toegewijde mensen – een klerk en zijn vindingrijke vrouw, een rouwende verloofde, een arts, een professor – die zich teweerstellen tegen iets eeuwenouds en geduldigs. De deur staat open. Treed vrijelijk binnen.