Dracula

Uzaklarda, İngiltere'de hayat mektuplar ve günlüklerle akıp gider. Lucy Westenra, arkadaşı Mina'ya tek bir günde aldığı üç evlilik teklifini ve seçtiği adamı yazar. Reddedilen Dr. Seward, kendini kanın yaşamın ta kendisi olduğu saplantısına kapılmış bir hastanın incelemesine gömer. Şiddetli bir fırtına, terk edilmiş bir yelkenliyi dümenine bağlanmış bir ölüyle Whitby kıyısına sürükler; karaya sıçrayıp gözden kaybolan iri bir köpek de vardır. Ve iyi uyuyup iyi beslendiği halde Lucy her geçen gün biraz daha solar; boğazındaki iki küçük yara bir türlü iyileşmez.

Günlükler, mektuplar, bir geminin seyir defteri ve hatta bir fonografa kaydedilmiş yasla anlatılan roman, sayısız sesini tek bir noktada birleşen dehşette bir araya getirir. Bu dehşetin içine Van Helsing girer: Hollandalı bir profesör, hekim, inanan bir adam; Lucy'nin boğazındaki izleri okur ve bilimin tek başına açıklayamadığını kavrar. Hayır; ne yazık ki, hayır. Bu daha başlangıç!

Stoker, dehşetini ağır ağır, âdeta bir ayin titizliğiyle kurar; klinik ayrıntıyla eski batıl inancı, ikisi de gerçek hissettirene dek birbirine bastırır. Karşımızda sıradan, adanmış bir avuç insan var: bir kâtip ve onun becerikli karısı, yaslı bir nişanlı, bir doktor, bir profesör; kadim ve sabırlı bir şeyin karşısına dikilmişlerdir. Kapı açık. Özgürce girin.