Een korte geschiedenis van de wereld

Het beweegt in het tempo van continenten. IJskappen reiken tot aan de Theems terwijl mammoeten over koude steppen zwerven. Sumer en Egypte bouwen hun eerste steden en krassen het eerste schrift. In de zesde eeuw v.Chr. lijkt overal tegelijk een ontwaken plaats te vinden: Boeddha die onderricht geeft in Benares, Confucius die sterft in de overtuiging dat hij gefaald heeft, Griekse filosofen die het heelal bevragen zonder de toestemming van een priester. Denkers die elkaar nooit ontmoetten, hier samengebracht in één meeslepende stroom.

Wells schrijft met een heldere, beschouwende blik en ontwart de wirwar van half onthouden geschiedenis. Caesar en Cleopatra, Columbus die sterft zonder ooit te beseffen wat hij had gevonden, Napoleon die zichzelf kroont in bewuste navolging van Karel de Grote. Hij voelt zich aangetrokken tot de scharnierpunten van het toeval, tot de manier waarop het lot van een rijk kan omslaan door de dood van een verre khan, en tot de verbluffende snelheid van het machinetijdperk, dat in amper een eeuw het aloude plafond aan reissnelheid openreet.

Aan het eind komt het uit bij de puinhopen van de Grote Oorlog en de onvervulde hoop die daarop volgde. De mens is nog altijd niet meer dan een puber, schrijft Wells — en juist de hele weidse boog daarachter maakt dat het minder als een oordeel klinkt dan als een openstaande deur.