Ezop Masalları

İşte o günden bu yana günlük konuşmalarımıza sızmış olan kahramanlar. Karga'yı pohpohlayarak peynirinden eden, sonra da onun sesi olduğunu ama aklı olmadığını söyleyen Tilki. Kaplumbağa ağır ağır yanından geçip giderken kestirmek için uzanan, kendine fazla güvenen Tavşan. Kediye çıngırak takmanın harika bir fikir olduğunda anlaşan, ta ki yaşlı bir fare bunu tam olarak kimin yapacağını sorana kadar, o fareler. Susamış bir Karga, suyun ağzına kadar yükselişini izleyerek testinin içine tek tek çakıl taşları atar. Kuzey Rüzgârı, bir yolcunun paltosuna var gücüyle eser, ama onu yalnızca paltosuna daha sıkı sarılmaya iter; Güneş ise adamı öylece ısıtır, ta ki o paltoyu kendiliğinden bırakana dek.

Anlatım sade ve alaycı, tek bir gereksiz hareket bile yok. Her masal işini bir sayfada ya da daha azında görür ve püf noktasını yakalamayı okura bırakır — Yavaş ama emin adımlarla giden yarışı kazanır, gündelik dile öyle sinmiş bir söz ki birçok kişi onunla burada ilk kez karşılaşıyormuş gibi hissedecek.

Bu deyişlerin nerede doğduğunu görmenin ve bir avuç cümlenin ne kadar çok şeyi taşıyabildiğine tanık olmanın kendine özgü bir keyfi var. Hangi sayfayı açarsanız açın, sizi eksiksiz, kendi içinde bütün, o sessiz dersini teslim etmeye ve bir sonrakinin başlamasına izin vermeye hazır, küçük bir dünya bekliyor.