Frankenstein

Adı Victor Frankenstein'dır; genç bir Cenevrelidir ve Ingolstadt'ta doğa felsefesi üzerine yaptığı çalışmalar giderek bir saplantıya dönüşmüştür. Cansız maddeye can verme sırrını keşfeder ve aylar süren gizli bir emeğin sonunda, mezarlıkların ve teşrih odalarının döküntülerinden yaşayan bir varlık yaratır. Kasvetli bir kasım gecesinde o donuk sarı göz açılır. Yarattığı şeyin karşısında dehşete kapılan Victor, kendi eserinden kaçar.

Ve derken yaratık da dile gelir. Dışlanmış, avlanan, bir kulübenin duvarındaki bir çatlaktan yoksul bir aileyi izleyerek dili ve kederi öğrenen yaratık, tam olarak ne olduğunu ve nelerden mahrum bırakıldığını kavramaya başlar. Senin Âdem'in olmalıydım der yaratıcısına, oysa ben daha çok, hiçbir suçum yokken sevinçten kovduğun düşkün melekten farksızım. Victor'dan istediği şey basit ve bir o kadar korkunçtur; aralarındaki tartışma sevginin, yalnızlığın ve kimin kime ne borçlu olduğunun etrafında döner.

Mary Shelley, her satırında ahlaki bir öyküye dönüşen bir gotik anlatı kaleme aldı; Cenevre Gölü üzerinde çakan şimşeklerin, Chamonix buzullarının ve kutbun uçsuz bucaksız beyazlığının arasına yerleştirilmiş bir öykü. Dehşetin ve yüceliğin altında ise hiç tam olarak yatışmayan bir soru: bu ikisinden hangisi, yaratan mı yoksa yaratılan mı, asıl canavardır.