Sense and Sensibility

Merkezde iki kız kardeş vardır. En büyükleri Elinor, derin duygularını sükûnetin ardında saklar ve başkalarının yükünü tek söz etmeden taşır. Marianne ise baştan aşağı ateş ve taşkınlıktır; hüznünün de mutluluğunun da sınırı yoktur, gerçekten sevebileceği bir erkeği asla bulamayacağından emindir; ta ki bir düşüşün ardından, elinde tüfeği ve av köpekleriyle bir yabancı onu kucağında eve taşıyana dek. Albay Brandon her odanın kenarında sessizce izler; Willoughby baştan çıkarıcı bir cazibe ve kesinlikle çıkagelir; bir de Marianne'in çekingenliğini tutkudan yoksun bulduğu, Elinor'unsa öyle bulmadığı Edward Ferrars vardır.

Devonshire'da küçük bir kır evine taşınan Dashwoodlar, misafir odalarının ve hesaplı evlilik oyunlarının hüküm sürdüğü bir dünyaya adım atarlar; öyle bir dünya ki, bir mektup söylediğinden fazlasını ele verebilir, cepten çıkan minik bir portre her şeyi altüst edebilir. Austen bunu alaycı bir ölçülülükle yazar; ifşa ettiği kadarını da saklar, tek bir duraksamanın ya da yerini şaşırmış bir kelimenin koca bir bölümün yükünü taşıyacağına güvenir.

Böylece duyguya dair iki felsefe karşı karşıya konur ve işlemeye bırakılır — bir kız kardeş acısını gururla örterken, diğeri duygunun açıkça sergilenmesi gerektiğinde ısrar eder — ve her birinin diğerinden ne öğrendiği sorusu son sayfalara dek açık kalır. Bütün bunları, hiçbir şeyi gözden kaçırmayan bir anlatıcı izler.