Robin Hood'un Neşeli Maceraları

Buradaki asıl keyif, karşılaşmalarda gizli. Robin, dar bir köprüde iki metrelik bir devle karşılaşır ve darbe darbe ona yenilir; kahkahalar arasında dereye yuvarlanır, sonra da adamı aralarına davet edip bir maşrapa biranın sahte vaftiziyle ona Küçük John adını takar. Bir yanda, hep kin güden ama hep atlatılan Nottingham Şerifi vardır. Bir yanda, paçavralar içinde, tek gözü kapalı, kızıllar giymiş Robin; Şerifin burnunun dibinde, nefesini tutmuş bir kalabalığın önünde bir rakibinin okunu ikiye böler. Ve bir yanda, ağıtı ziyafetin üstüne çöküp herkesi susturan yaslı ozan Allan a Dale ile söğüt dalları altında, dizlerinin arasında bir etli börek, Malmsey yudumlayıp kılıç dövüşüne can atan Keşiş Tuck vardır.

Howard Pyle bunu, şakalar, kılık değiştirmeler ve yeşil ormanın saklı adamlarını çağıran boru sesleriyle dolu, eski ve akıcı bir dille anlatır. Anlatının havası hem çapkın hem yürekten; ateş ışığında koca bir meşenin altında kurulan ziyafetlerden, cüretkâr kurtarışlardan ve birbirini alt edip bunun için birbirini seven dostların sadakatinden örülmüş bir macera.

Neşenin altında daha sessiz bir damar akar: bir töre, bir yoldaşlık, özgür ormanda kendi kurallarınca yaşanan bir hayat. Ben kendimin olacağım der Robin, ve bütün şen İngiltere'de hiçbir insan bana efendilik edemeyecek. Bunun bedelinin ne olduğu ve neye vardığı, bir okur dallarının altından içeri adım atana dek Sherwood'un sırrı olarak kalır.