Arsène Lupin, Kibar Hırsız

Maurice Leblanc'ın centilmen hırsızı, edep ve muzipliğin hırsızıdır; bir sohbetin ortasında, bir dedektifin çaldığı saatini lafı hiç uzatmadan, gündelik bir nezaketmişçesine geri veren bir kılık değiştirme ustasıdır. Yeminli düşmanı ise Ganimard'dır; onu tekrar tekrar yakalayan, ama her seferinde ayağının altındaki zeminin kaydığını gören ünlü Fransız dedektif. Aralarındaki atışmalar, her hamlenin bir sonrakini açık ettiği bir soru-cevap düellosu gibi ilerler. Şifreli mesajlar, muammalı baş harfler ve küçük yuvarlak deliklerle delinmiş bir iskambil kâğıdı, hem polise hem de okura çözülecek bilmeceler bırakır.

Baron Cahorn, şatosundaki her hazineyi ve tam olarak hangi gece kaçırılacaklarını sıralayan bir mektup alır. Donuk bakışlı bir serseri, akla yatmaz bir isim iddia ederek mahkemede yargılanır. Bir akşam yemeği konuğu, bir kontesin kaybolan gerdanlığına dair eski bir muammayı çözmeyi teklif eder. Her öykü, gelişini yarı yarıya sezdiğiniz ama bir türlü tam yakalayamadığınız bir kurnazlık üzerine döner; hep bir adım önde olan, kendi zekâsının tadını çıkaran bir sesle sonradan anlatılır.

Keyif tam da bu dönüşte gizlidir: Anladığınızı sandığınız bir sahne, Lupin sıvışıverdikten sonra bambaşka bir şeye nasıl da dönüşür. Arsène Lupin hapishanede tam da canı istediği kadar kalır der, ne bir dakika fazla. Kapı açık. Niyetinin evi soymak mı yoksa sahibini büyülemek mi olduğu, işte asıl mesele budur.