Dünyaların Savaşı

Çukurun başına toplanan kalabalık insan çıkmasını bekler. Oysa ortaya çıkan, kararmış gözleri ve kıvrım kıvrım dokunaçlarıyla grimsi, parıltılı bir kütledir; bu görüntü herkesi darmadağın eder. Ardından Isı Işını gelir ve beyaz bayrağıyla ilerleyen o barışçıl heyet bir anda alevlere karışır. Oradan itibaren anlatıcı yanan bir fundalıktan kaçar, inancı paramparça olmakta olan bir papazla yıkık bir evde saklanır, büyük tasarılarla dolu bir topçu erinin yoluna çıkar. Bu sırada Londra'da kardeşi de bir kenti boşaltan o devasa, panik dolu göç selinin içine sürüklenir.

Wells, kıyameti tuhaf bir çifte bakışla yazar: Mars anatomisini tek tek kayda geçiren bir doğa bilimcinin soğukkanlı gözü ile kendi ifadesiyle Mars'ın topuğu altında, hayvanlar arasında bir hayvan hâline gelmiş bir insanın titreyen gözü. Kararmış yollar Pompeii'nin harabeleri gibi savrulup yatar; kızıl otlardan bir geçit dev kan damlaları gibi yükselir; zırhlı Thunder Child alevler içinde makinelerin üzerine sürerken sığınmacılar denizden bunu izler.

Geriye kalan, o makineler değil, altında yatan sorulardır — insanlığın, alışılmış düzeni elinden alındığında nasıl göründüğü ve bu dünyayı gerçekte ne kadar elinde tuttuğu. Kozmik enginliğine rağmen hikâye durmadan daralır; ta ki paramparça edilmiş her şey, küçük, insani ve şefkatli bir şeyin üzerinde durulana dek.