Kaçırılan Çocuk

Covenant adlı yelkenliye kandırılarak bindirilen, kafasına vurulup bayıltılan ve denizaşırı topraklarda satılmak üzere kaçırılan David, fırtınalar ve kaba adamlarla dolu bir dünyada uyanır: soğuk Kaptan Hoseason, yalnızca sarhoşken iyi davranan yeşil gözlü ikinci kaptan, hırpalanan miço Ransome. Derken sisin içinde küçük bir tekne parçalanır ve tek kurtulanı gemiye alınır: adı Alan Breck Stewart olan gururlu, kanun kaçağı bir Jakobit. Sürgündeki reisine para taşımaktadır ve düşmanlıklarını kılıcı kadar açıkça sergilemektedir. O karşılaşmadan sonra ikisi kaderlerini birleştirir; duman dolu bir güverte kamarasında sırt sırta, ardından da başlarına ödül konmuş hâlde yaya olarak Highlands'i baştan başa geçerler.

Stevenson bunu içtenlikle, David'in kendi ağzından yazar; sadakatin bedelini yanmış kara bataklıklarda, iskeletler gibi dikilen ölü çamların arasında, uçurumun kenarına eşekarısı yuvası gibi tutunmuş gizli kafeslerde öğrenen bir çocuğun sesiyle. Ama en çok da yolun çekiciliği ve o yolda kime güvenilebileceği sorusu vardır. Bunu en güzel Alan dile getirir: Bir şeyden korkup da yine de onu yapmak, işte bir insanı en güzel yapan budur.

Bu, bir macera olduğu kadar bir dostluğun da hikâyesidir; biri kurnaz ve pervasız, öteki inatçı ve ilkeli, politik ve mizaç farklarıyla ayrılmış iki beklenmedik yol arkadaşı. David'in yürüyerek vardığı yer ve böyle bir dostluğun sonunda iki adamdan da istediği şey, işte burada ardına kadar açık bırakılmış bir kapıdır.